Þiirler, Hikâyeler ve Sohbetler

Bunu, bayram tebriði niyetine  yazdým..
Sonra, "suçlu" olduðumu tüm dostlarým bilsin istedim!..
Ýtiraflarýmýn affýna sýðýnýp, BAYRAMINIZI KUTLUYORUM..
Bayram ertesi  "albümlerde" buluþmak üzere..

pfoto: alice from flickr


SUÇLU..

 Vazgeçiremedim kahkahalarýmý
yalan söylemekten..
Suçlu benim!
Bu yüzden bilmedin
ne kadar kederli olduðumu..
Gözlerime öðrettim de
israfýn haram olduðunu,
yüreðime geçmedi sözüm
suçlu benim!
Bu yüzden göremedin
saklý yalnýzlýðýmý..
Üzüldüðüm ne varsa
baþtan sona sýralý,
üzüldüðüm için üzüldüm yeni baþtan
suçlu benim!..
Bu yüzden duymadýn
silinen sitemlerimi..
Ýzin verdim
baðlantýsý olmayan telefonlarýn
umudu tesellisine..
Bu yüzden cevapsýz kaldý
aramadýðýn telefonlar...
Her yeni gün
þiir gibi tesellilerime
kurþun sýkýyor bu yüzden
yalancý kahkahalar!

Suçlu benim.

 g.v

Tebdili mekânda ferahlýk olduðunu söyleyeni þu sýralar bir bulursam, hiç bir mekânda ferahlýk bulamayacak hale gelebilir!!!
Her bir kýlcal damarýmýn bile inceliðine yakýþmayacak ölçüde kalýn ve kaba aðrýlarý ile boðuþmaktan gözlerim uykuya hasret.. ayrýca tesadüfen aynaya iliþtiðinde bakýþým, her uzvumu temsilen bana sitemkâr bakmakta!..

Tebdil ettik mekâný etmesine de, ferahlýk nereye saklandý bulamadým.. elma dersem çýk dedim.. çýt yok!

Fazla da düþmemek gerek üstüne, her nazlý aþýða uygulanmasý gerektiði gibi.. Nasýl olsa, ve var ise dendiði gibi, bir gün bir yerlerden çýkýp hissettirecek varlýðýný ferahlýk haným !!..

               Geç kalmasa iyi olacak zira evimin aydýnlýk alan tek penceresinden gördüðüm yeþilliðin,  karacaahmetin uzantýsý olduðunu yeni fark etmiþ bulunuyorum!!..

Artýk bundan sonra iç açacak(!) tevekkel olunmasý gerektiði konusunda fetva niteliðinde, günümüz mevzularýna yakýn yazýlar mý yazarým mermer taþlara bakýp; yoksa týrlatýp her telden altmýýýþ... yetmiiiþþþ... diye mi baþlarým yazmaya bilemem..

 “aþk” la tanýþtýðým yýllarda

yaþ küçüktü

yollar uzun..

Kayboluyordu insan içinde

hep ayný kalacaðýný sandýðý sonsuzun..

Kafalar,

vuracak taþ bile bulamayýnca

sonu geliyor o sonsuzun

 yazýk!

Sonra bir bakýyorsun,

ömür,

mermer üstünde bir cümle,

ve

taþýn altýna girince baþlýyor yalnýzlýk..

                                                                                                  
22.aðustos.009

         Gece saat 9.30 da beyin MR.ý çektirmek için  girdiðim o feci cihazdan yarý ölü gibi çýkýnca hemen baygýn uyumuþum ..
         Gördüðüm rüyanýn hâlâ etkisindeyim..Babamý gördüm.. O kadar uzun sohbet ettik ki babamla,  sarýlmak istedim izin vermedi.. Aramýzda un serpilmiþ gibi bir çizgi vardý "burasý sýnýr ihlâl etme" dedi.. Bana binlerce soru sordu nasýl bocaladým nasýl þaþýrdým...Sonra gitti ! Arkasýndan avazým çýktýðý kadar baðýrdým, arkasýna bile dönmedi!
Ona söylemek istediklerimi ... söyleyemedikleri ... yazdým.  

   
  Çocukken,
ne zaman  çýksam üstüne
bahçedeki
kerpiç duvarýn,
yýkýlýrdý;
yaralanýrdým..
Kalýn kabuklar baðlardý
yaralarým.

 
Þimdi
ne zaman ansam
geçmiþteki
duvarlarý ker/piç hâtýralarý,
ben yýkýlýyorum!..
yara yok..
kabuk yok.. 



   

ANNE...

Gönlün hangi tuþuna dokunsan
görüntüye “anne” gelir,
o diðer görüntülere inat!

Gönlün hangi teline dokunsan,
anne sana seslenir
içindeki o saðýr yalnýzlýða inat..


?

Teker teker giden,
biten,
yiten
deðerleri durdurmaya
yetmedi gücüm..
Yaþamýma yýllar ekledim
arsýz..arsýz..
Bu yüzden
mahcûp gecelerim
sabahsýz!

Azar azar yok oldu
yaþamýmdaki
muhabbetlerin gizi.
Artýk amaçsýz
takip ediliyor
sadýk bir uþak gibi
loþ yýllarýn izi..

    .. /2009

           Yaþamýmýzdaki kavþaklar,  biz farkýnda olmadan sanki kendi irademizle  karar veriyormuþuz gibi düþünsek de bize yön veriyor ve bizi yönlendiriyor..

            Ýlk kavþak ana rahminden dünyaya düþtüðümüz kavþaktýr.. Sonra bir gün  feleðimizi þaþýrtacak bir kavþaktan döneriz.. Þeklimiz deðiþir... aklýmýz uçar gider... çarpýlýrýz.. dünya farklýlaþýr.. ve o dünya,  bize feleðimizi þaþýrtanýn saçýnýn  bir tek telinde dönmeye baþlar.. Buna “aþk” diyor bazý bilge(!) adamlar..
           Sonra,  sýrasýyla olmasa da ve döndüðümüzü çok sonralarý fark etsek de devam ettiðimiz o yaþam yolunda ne çok kavþak vardýr bir düþünün.... Saðlýk denen o büyük lûtfun idrakine varabilmek için bir organýmýzýn bizi terk etmeye kalmasý yeterli olabilir onun kýymetini bilmemize..

             Sonra baþka bir kavþakta sanki “küt” diye olduðunu düþündüðümüz bir mucize meydana gelir.. Tutmayý bile beceremeyenlerin  kucaðýna verilen,  mis kokulu buruþuk bir mucizedir bu!..  
           Böylece artarak,  ama farketmeden daha ziyade eksilerek devam ettiðimiz bu yolda bana göre en büyük þans hangisinin son kavþak olduðunu bilmemektir..

 Bir kavþakta kavuþacaðýmý biliyorum
sana,
öyle hayâl ediyorum!..
Diðer geçtiðim yollardaki tüm ayrýlýklarýn
sebeplerini bir bir bulup ayýkladým..
Geriye baþka ayrýlýk kalmadý,
öyle zannediyorum!..
Ben af dileyen olmaya hazýrým
 affeden sen olursan.
O kavþaðý el ele dönelim yeter ki götür beni
razýyým..

Böyle diliyorum!..

                                                                                                                                                                                               18.mart 83

Bir daha giderken
ýþýða dönme yüzünü..
Gölgen uzanýp,
dizlerime sarýlýyor
senden izinsiz..
Sonra,
damla damla,
bir damla daha derken,
göl oluyor giþine yaþlar
benden izinsiz !..

“Bir yastýkta kocayýn” denmiþ de, neden bir yastýkta yaþayýn denmemiþ diye çok düþündüm.. Yaþamadan kocamanýn ne anlamý olabilir? Ya da, yaþana yaþana yaþlanýp kocamak mümkün mü?

              Þarkýlarda medet aramayalý çok oldu ama yine dertleri zevk edinmiþ günlerle boðuþmaktayým.. Kelime oyunu falan yaptýðým yok. Bir yastýðý bile paylaþamadýðým için deðil, yastýðýmýn baþkasýyla paylaþýldýðýný gördüðüm için bu bitmeyen isyanlarým..  Can verdiðim bir varlýða canýmý veremediðim için, bu alçýya alýnamayan  gönül kýrýklarým..

              Hangisini geri itsem  dertlerimin,  öne geçen arkada kalana yol vermekte hûþû içinde.. Hangisine yansam ilk günki gibi, öbürü unutulduðunu sanýp dudak bükmekte..   Hepsini birden kucaklayýp taþýmaya  artýk yetemiyorum..  Bir kere de  hepsi bir olsun,  dertlerim beni sarsýn kucaklayýp taþýsýn istiyorum!..

Yorgunum..

 Kýrk yýl
ayný yastýða baþ koymuþ
annem - babam..
Komþu teyze,
köydeki  dede - nene..
Kýrk yýl,
yastýk yaptým kendime hasretini,
Her gece
baþ koyuyorum özlemine..
...

Bir zamanlar biz,
göz göze gelmekten korkardýk..

Bir zamanlar biz,
bizi görecekler diye  korkardýk!

Sonra baktýk ki,
Seyran olmayan samanlýkta
korkunun ecele faydasý yokmuþ!..

Gerçekleþen yalanlar,
yalan olan gerçekten çokmuþ..
Ne bir varmýþ, ne de bin
 yokmuþ!..

Sonunda,
korkunun elinden tutmuþ korkarak,
 açlýk,
ve anlamýþ,
aþka bandýðý lokmayla
karýn doymuyormuþ!.

Böylece,
dizdize bile oturmadan
dize gelmeyi göze alamadýk..
keskindi ve
kesindi ayrýlýk..
Vedâsýz kaçtýk birbirimizden,
 sonra kendimizden,
sonra dertlerimize kar yaðdý!

 

...